Transakcje opcji wykraczaja poza handel.

Banki we wzajemnych stosunkach z klientami mają obowiązek kierować się zasadami rzetelności, lojalności i powszechnie przyjętymi wzorcami zachowań instytucji zaufania publicznego z poszanowaniem zasad uczciwej konkurencji i nie mogą wykorzystywać swego profesjonalizmu w sposób naruszający interesy klientów. Aby uzyskać ten zerowy koszt klient oferuje zajęcie krótkiej pozycji W sprawie niniejszej ta świadomość nie była jednakowa, gdyż powód nie miał jednakowego rozeznania co do stopnia ryzyka ponoszonego świadczenia oraz obiektywnie nieekwiwalentnych wzajemnie świadczeń stron. W dniu 8 sierpniu r. Zarzuty podniesione przez powoda w pozwie dotyczyły: - Umowy Ramowej z 27 marca r.

Głównie jednak opisał zawarte transakcje i ich charakter oraz stwierdził, że umowy zawarte między stronami miały charakter spekulacyjny i nie były korzystne dla powoda.

Biegły złożył także opinię uzupełniającą, w której wskazał ostatecznie, że pozwany winien zapłacić powodowi z tytułu różnic na premiach kwotę Postanowieniem z dnia 13 lutego r.

Sąd Okręgowy dopuścił dowód z kolejnej opinii biegłych z Wskazując na korzyści pozwanego biegli stwierdzili, że cena uzyskana na rynku międzybankowym w wyniku zawarcia transakcji odwrotnych to 79 zł. Kwota ta jednakże nie uwzględnia kosztów zmiennych związanych z zawarciem tej transakcji i określa jedynie przychód pozwanego.

Należy zwrócić uwagę, że jest to cena na rynku międzybankowym, którego uczestnikami są prawie wyłącznie banki. Cena ta uwzględnia parametry banku, to jest na przykład ocenę jego ryzyka kredytowego.

Wskazując na ryzyka pozwanego biegli wskazali, że ryzyko kontrahenta kredytowe to jest ryzyko, że powód nie wywiąże się ze swoich potencjalnych zobowiązań wynikających z kontraktów opcyjnych. W takim przypadku, to jest nie wywiązania się powoda ze swoich zobowiązań - pozwany miałby niezabezpieczone pozycją przeciwną zobowiązanie wobec banku, z którym zawarł transakcje odwrotne identyczne jak transakcje, które zawarł powód.

Wspieraj system obrotu oporu

Opcja sprzedaży Ryzyko biznesowe związane ze zmniejszeniem przychodów z eksportu denominowanego w USD poniżej wartości USD miesięcznie. W takim przypadku opcje ulegają wygaśnięciu, a poziom przychodów z eksportu wyrażony w PLN byłby niepewny.

Biegli wskazali także, że przedstawione oczekiwane wpływy roczne w USD to równowartość 10 mln zł w dolarach. Ich zdaniem takie wyliczenie nie daje podstawy do negatywnej weryfikacji założenia o przewidywanych wpływach rzędu USD miesięcznie. Biegli odpowiadając na pytanie o charakter zawartych transakcji zwrócili uwagę na motywacje inwestorów zwierających takie transakcje.

W szczególności inwestorzy stosujący strategie zabezpieczające starają się unikać niepomyślnych zmian cen, natomiast inwestorzy stosujący strategie spekulacyjne starają się zająć takie pozycje, aby te ruchy maksymalnie wykorzystać. W ocenie biegłych nie można było zawartych transakcji określić jednoznacznie, jako transakcje o charakterze spekulacyjnym lub jako transakcje czysto zabezpieczające.

Pełny tekst orzeczenia

Szczegółowe ustalenia biegli dokładnie wskazali w tabelach zawartych w opinii. Zdaniem biegłych wartość transakcji powiązanych wynosi odpowiednio 0 dla opcji typu Wartość netto pozycji wynosi 88 ,49 zł. Biorąc pod uwagę, że wycena teoretyczna może różnić się od ceny z opisanych powyżej powodów oraz potencjalną możliwość zastosowania do wyceny opcji, przez bank, wartości stóp procentowych w momencie wyceny opcji, cena obliczona przez bank nie różni się w sposób znaczący od wartości teoretycznej.

W ocenie Sądu Okręgowego spór w sprawie niniejszej dotyczył tego, czy Transakcje opcji wykraczaja poza handel oparciu o zarzuty postawione przez powoda zaistniały przesłanki skutkujące nieważnością umów, a ponadto czy pozwany uzyskał korzyść majątkową bez podstawy prawnej.

Przy czym, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego roszczenia strony powodowej Sąd Okręgowy uznał za całkowicie nieuzasadnione. Sąd Okręgowy wskazał, że powód wywodził swoje roszczenie z art. Ponieważ w toku postępowania powód podnosił, że jego pozycja była od samego początku niekorzystna w stosunku do uprzywilejowanej pozycji pozwanego, co w jego przekonaniu stanowiło naruszenie zasad współżycia społecznego, Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności badał, czy w realiach przedmiotowej sprawy do takiego naruszenia doszło.

Uwzględniając fakt, że umowy będące przedmiotem niniejszego postępowania stanowią transakcje bankowe, do ustalenia, czy przy konstruowaniu tych kontraktów doszło do naruszenia ww.

Sąd Okręgowy w pełni zaakceptował wnioski wynikające z opinii biegłych z Odmienność tego parametru skutkuje odmiennością kilku pozostałych parametrów każdej transakcji elementarnej, to jest stopy procentowe, średnia arytmetyczna kursów i ich odchylenia standardowe. Te ostatnie parametry są niezbędne do wyceny zajmowanej pozycji przez klienta, w związku z czym każda elementarna transakcja wymaga odrębnego potraktowania, jednakże różnice te nie zmieniają profilu, jaki każda z nich przybiera, co odzwierciedla zapis § 2 ww.

Z punktu widzenia klienta cała transakcja służy zabezpieczaniu się przed wzrostem ceny dolara, w pewnym zakresie wzrostu i po niskim koszcie w istocie zerowym. Aby uzyskać ten zerowy koszt klient oferuje zajęcie krótkiej pozycji Zależnie od zaistniałych przesłanek, na podstawie ww.

Odnośnie mechanizmu obliczania wynagrodzenia banku na rynku międzybankowym z tytułu transakcji odwrotnych Sąd Okręgowy stwierdził, że jest to zależne od cen na rynku, które szybko się zmieniają i przez to mają charakter dynamiczny. Istotne jest to, czy transakcje będące przedmiotem niniejszego postępowania były dokonane na zasadach fair play, to znaczy - czy bank nie narzucił klientowi warunków dających mu istotną przewagę w oczekiwanych korzyściach z transakcji. Przy czym przedsiębiorstwo kupujące od banku strategię zabezpieczającą musiało mieć świadomość, że bank dokonując przejęcia ryzyka walutowego ponoszonego przez przedsiębiorcę nie Transakcje opcji wykraczaja poza handel robił tego za darmo.

Długa pozycja w opcji stanowi rodzaj polisy ubezpieczeniowej w tym sensie, że w zamian za zapłaconą premię opcyjną posiadamy zabezpieczenie na wypadek określonego ukształtowania się zdarzeń. W przypadku zerokosztowych korytarzy w zamian za wzięcie na siebie ryzyka opcji wystawionej, otrzymujemy ochronę przed określonym ukształtowaniem się kursu instrumentu bazowego. Jednakże firma jest zobowiązana za tą ochronę zapłacić, nieważne, czy od razu gotówką, czy wzięciem na siebie ryzyka, tak jak ma to miejsce w przypadku transakcji będących przedmiotem niniejszej sprawy.

Operacje na pochodnych mają charakter tak zwanych gry o sumie zero, to znaczy suma korzyści jednej strony musi być równa stratom drugiej. Gdy dokonuje się transakcji jakimś instrumentem pochodnym, prostym lub złożonym, jak przedmiot tej transakcji, jego cena powinna być określana tak, by ex ante nie dawała korzyści żadnemu partnerowi.

Najczęściej nie oznacza to ceny zerowej, jeśli bowiem prawdopodobieństwo osiągnięcia korzyści jednej strony jest wyższe niż drugiej, pierwsza powinna wypłacić kontrpartnerowi stosowną rekompensatę, będąca ceną zajęcia tej lepszej opcji. W omawianym przypadku ta cena została określona na poziomie zero, a szczegółowa analiza zawartych umów w kwietniu i lipcu r.

Restrukturalizacja, czyli zamiana jednej transakcji z lutego r. Kluczowe jest natomiast, że obydwie transakcje były fair, choć zgodnie z zasadami gry, na pierwszej, jak i na drugiej można było zarówno zarobić, jak i stracić, co dotyczy obydwu stron, zatem obydwie strony miały zbliżone szanse.

Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy stwierdził, że przy zawieraniu umów w dniu 15 lipca r.

Tworca strategii wolnego handlu

Analiza dokonanych przez strony transakcji nie potwierdziła, aby pozwany wykorzystując silną pozycję oraz zaufanie powoda, ukształtował wzajemne stosunki w sposób sprzeczny z zasadami dobrej praktyki bankowej. Istota zawartych przez strony Umów W niniejszym przypadku koszty obciążające stronę były uzależnione od zmiennych kursów na rynku finansowym, co bezpośrednio wpływało na korzystną lub niekorzystną sytuację klienta wobec banku.

W ocenie Sądu Okręgowego powód będący profesjonalnym przedsiębiorcą decydując się na podpisanie wyżej wskazanych umów z zakresu prawa bankowego, których przedmiotem są specjalistyczne instrumenty ekonomiczne powinien liczyć się z ryzykiem, jaki towarzyszył tym operacjom. Postanowienia zawarte w przedmiotowych umowach nawet dla osób niedoświadczonych w operacjach na rynku bankowym nie były nieczytelne i wprowadzające w błąd.

Jednak, skoro - jak twierdzi powód - warunki umowy i konsekwencje z tym związane nie były jasne, korzystając z obowiązku należytej staranności w zakresie prowadzonej przez siebie działalności - miał warunki do skorzystania z porady doradcy bankowego nie związanego ze stroną pozwaną. Zaniechanie tej czynności, która z pewnością generowałaby po stronie powodowej pewne koszty i podpisanie umów należy potraktować jako podjęcie czynności na własne ryzyko.

Ponadto Sąd Okręgowy nie zgodził z powodem, który wywodzi, że jedynie od banku należało wymagać należytej staranności ocenianej zgodnie z regułą wynikającą z art. Powód decydując się na zawarcie tych umów w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej nie był zwolniony od obowiązku jaki wypływa z art. Przy czym, w odniesieniu do stosunków o charakterze zawodowym konieczna jest staranność na poziomie wyższym od przeciętnej, wymagana od specjalistów bez względu na to, czy osiągnęli oni odpowiednio wysoki stopień biegłości w drodze uzyskania specjalistycznego wykształcenia zawodowego fachowegoczy też poprzez Transakcje opcji wykraczaja poza handel doskonalenie zawodowe.

I ACa 623/16 - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku

Każdy bowiem podmiot gospodarczy, prowadząc działalność, spełnia jednocześnie wszystkie warunki do prowadzenia takiej działalności gospodarczej, a do takich warunków należy posiadanie wiadomości i umiejętności fachowych na poziomie wymaganym w obowiązujących przepisach. Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy stwierdził, że wbrew twierdzeniom powoda nie doszło do naruszenia zasad współżycia społecznego przy zawieraniu umów z dnia 15 lipca r.

Sąd Okręgowy uznał też, że w świetle powyższych okoliczności, wola stron dokonywania umownego potrącenia wzajemnych wierzytelności nie budzi jakichkolwiek wątpliwości.

Sąd Okręgowy wyjaśnił też, że nie uwzględnił wniosków o przeprowadzenie dowodów z osobowych źródeł dowodowych, zgłoszone w pozwie i odpowiedzi na pozew, na podstawie art. W kontekście stawianych przez powoda zarzutów naruszenia zasad współżycia społecznego oraz wywodzenia bezpodstawnego dokonania potrącenia należało uznać, że ocena tych okoliczności nastąpiła przez analizę instrumentów bankowych, które strony wykorzystały przy zawieraniu umów z dnia 22 lutego i 13 kwietnia r.

Powoływanie osobowych źródeł dowodowych byłoby zasadne w przypadku powoływania się przez powódkę na wady złożonych oświadczeń woli, co jednak nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń Sąd Okręgowy stwierdził też, że nie można uznać, iż zawierając umowy objęte niniejszym powództwem powód dział pod wpływem błędu. W przypadku stron niniejszego postępowania można mówić jedynie o podjęciu ryzyka gospodarczego, podjęciu przez powoda pochopnej decyzji, lecz nie o błędzie.

Nie można być w błędzie co do okoliczności przyszłych i z natury rzeczy niepewnych. Jak wskazano powyżej powód był wielokrotnie i rzetelnie informowany przez pozwanego o wszystkich istotnych postanowieniach umowy, w tym o ryzyku z nią związanym, jak również o potrzebie dokonania analizy oferowanego produktu pod kątem potrzeb powoda.

W chwili zawierania umowy powód dysponował doświadczeniem i wiedzą w zakresie zawierania transakcji terminowego kupna waluty i miał świadomość niepewności zrealizowania pożądanego skutku, jakim było osiągnięcie zysku. Wahania kursu walut są elementami nieprzewidywalnymi, czego powód był w pełni świadomy. Niespełnienie oczekiwań powoda co do osiągnięcia oczekiwanego zysku po zawarciu umowy nie daje podstaw do uznania jego oświadczenia woli za wynik błędu prawnie doniosłego.

Sąd Okręgowy stwierdził, że należy odróżnić błąd w znaczeniu wady oświadczenia woli od błędu powoda w przewidywaniu i wnioskowaniu, które należy do sfery motywacyjnej powoda przy zawieraniu umowy i tworzyło pobudkę, pod wpływem której powód złożył oświadczenie woli, a które następnie uznał za błąd, gdy okazało się, że na skutek zawartej umowy powód nie osiągnął zamierzonego celu jakim niewątpliwie było ograniczenie ryzyka zmiany kursu walut.

Błąd w prognozowaniu rozpoczętej działalności gospodarczej brak oczekiwanych zysków z prowadzonej działalności gospodarczej jest błędem co do pobudki, a nie błędem co do treści czynności prawnej i tym samym przepis art.

W tego typu sytuacji zachodzi błąd w pobudce, który nie uzasadnia możliwości uchylenia się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Przy czym błąd przewidywania co do dalszych posunięć po dojściu do skutku oferowanej umowy, jako błąd co do pobudki, nie uzasadnia uchylenia się od skutków prawnych złożonej oferty.

Powód nie mógł pozostawać w błędzie co do okoliczności przyszłych i niepewnych. Błąd na jaki powołuje się strona powodowa nie istniał w momencie zawierania umowy, a odnosi się on do okoliczności, które nastąpiły w Transakcje opcji wykraczaja poza handel jej wykonywania, zatem nie można uznać zasadności roszczenia powoda w zakresie żądania unieważnienia umów objętych niniejszym pozwem.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i cytowane przepisy Sąd Okręgowy oddalił powództwo i rozstrzygnął o kosztach procesu odwołując się do zasady wskazanej w art. W apelacji od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości, powód Powód nie miał żadnej wiedzy i doświadczenia o działaniach produktów oferowanych przez Pozwanego w warunkach silnego odwrócenia się trendu nawet prezentacje przesyłane przez Pozwanego przy negatywnym scenariuszu wskazywały na kwoty rzędu kilkunastu tysięcy złotych straty a nie kiikusetysięcznych lub milionowych ; e ocenie, iż zawarcie przez Powoda jednej z transakcji przewidzianej w Umowie Ramowej czyni go doświadczonym w zakresie nigdy wcześniej nie zawartych pozostałych 16 zdefiniowanych w Regulaminie Transakcja Typu Transakcja miała znikome znaczenie dla realizacji funkcji zabezpieczenia wpływów eksportowych str.

Naruszenie zasady słuszności sprawiedliwości kontraktowej jawi się w szczególności od grudnia r. Mając powyższe na uwadze powód wniósł o: 1. Powód podtrzymał też stanowisko wyrażone w pozwie i dalszych pismach procesowych. Uzasadnienie prawne Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda Transakcje opcji wykraczaja poza handel na uwzględnienie w zakresie, w jakim zmierzała do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Sąd I instancji nie rozpoznał bowiem istoty tej sprawy, co słusznie zarzuca skarżący. Pomimo przeprowadzenia długotrwałego i w znacznej części wyczerpującego postępowania dowodowego Sąd Okręgowy faktycznie zaniechał wskazania podstaw faktycznych i prawnych swojego rozstrzygnięcia.

Ustalenie przebiegu faktów, bez dokonania ich oceny w świetle prawidłowo wyselekcjonowanych przepisów prawa materialnego oraz bez odniesienia się do wskazanej przez powoda podstawy materialnoprawnej żądania, nie wyczerpuje bowiem obowiązków określonych w art. Powód domagał się od pozwanego zapłaty kwoty wskazanej w pozwie, jako świadczenia nienależnego lub odszkodowawczego.

Spośród wielu wymienionych powyżej, wskazanych w pozwie przyczyn uznania spornych umów za nieważne, Sąd Okręgowy poprzestał jednak na odniesieniu się do problemu naruszenia, z winy banku, zasad współżycia społecznego przy zawieraniu umowy art.

Uzasadnienie rozstrzygnięcia w tym względzie obarczone jest jednak tak znacznymi uchybieniami, że uzasadnia zarzut sporządzenia go z rażącym naruszeniem art. Wynika bowiem z niego, że Sąd Okręgowy oddalił wszystkie osobowe wnioski dowodowe, choć dowody takie zostały przez ten Sąd dopuszczone, a następnie poddane ocenie co do ich wiarygodności i mocy dowodowej. Co więcej, zawarte w uzasadnieniu wyroku wywody dotyczące umów spornych pomiędzy stronami odnoszą się, nie do wskazanej wyżej Umowy Ramowej z 27 marca r.

W tej sytuacji nie sposób ocenić trafność tych twierdzeń Sądu Okręgowego, które rzeczywiście dotyczą umów z r. Nie jest bowiem jasne, czy i w jakim zakresie Sąd ten odnosi się do podniesionych przez powoda zarzutów bezwzględnej nieważności spornych umów oraz jaką podstawę faktyczną przyjął ostatecznie za przedmiot stosowania prawa materialnego.

Nie można przy tym wykluczyć, że do uzasadnienia wdarła się omyłka, na którą powoływał się pozwany, jednak nie została ona sprostowania przez Sąd Okręgowy z urzędu, ani na wniosek którejkolwiek ze stron. Nie podlegała też sprostowaniu z urzędu przez Sąd Apelacyjny, skoro nie miała charakteru omyłki oczywistej.

Ostatecznie więc Sąd Apelacyjny zważył, że twierdzenie Sądu Okręgowego o braku podstaw uwzględnienia powództwa opartego na zarzucie bezwzględnej nieważności umów zawartych z naruszeniem zasad współżycia społecznego, nie poddają się racjonalnej ocenie sądu II instancji z uwagi na wywiedzenie ich z podstaw faktycznych i prawnych nie znajdujących oparcia w materiale zebranym w tej sprawie.

Sąd Okręgowy dostrzegł też potrzebę odniesienia się do zarzutu nieważności względnej spornej umowy, wynikającej z faktu działania powoda pod wpływem błędu i z podstępu ze strony pozwanego. Jednak również ta część uzasadnienia zaskarżonego wyroku uzasadnia zarzut naruszenia art.

Poza wywodami o charakterze teoretycznym, dotyczącym instytucji błędu i podstępu, Sąd Okręgowy stwierdził jedynie, że powód powołuje się na błąd w prognozowaniu rozpoczętej działalności gospodarczej, co jest błędem co do pobudki, a nie co do treści czynności prawnej, a także na błąd zaistniały w trakcie wykonywania umowy, a nie zaistniały przy jej zawieraniu. Następnie wezwał powoda 13 lipca roku do zapłaty kwoty 2 ,19 zł tytułem zobowiązań z transakcji opcji kupna na kwotę 1 euro.

W dniu 21 lipca roku pozwany poinformował powoda, że stosownie do §3 ust.

VI ACa 686/16 - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie

Sąd Okręgowy uznał wszystkie dokumenty za wiarygodny materiał dowodowy. Wskazał, że opinia biegłego wraz z ustną opinią uzupełniającą zostały dopuszczone w celu wyjaśnienia mechanizmu zawierania transakcji, wskazania celu tych umów i pomocy w zweryfikowaniu oraz ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, niemniej opinie miały ograniczone znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Biegły wykraczał w opinii poza zakres należnych mu uprawień, w szczególności w zakresie dokonywania oceny praw i obowiązków stron wynikających z zawartych umów.

Sąd okręgowy nie podzielił twierdzeń biegłego, iż strony w dniu 5 sierpnia roku nie ustaliły rodzaju waluty i waluty rozliczenia. Sąd Okręgowy obdarzył walorem wiarygodności zeznania świadków, a zeznania powoda, uznał w przeważającej części za niewiarygodne.

W kontekście umów niewiarygodne są zeznania powoda, że umowa ramowa dotyczyła wyłącznie wymiany walut. Także zachowanie powoda po zawarciu spornej umowy związane z okolicznością, iż do marca roku nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń, co do zawartej transakcji opcji i pomimo odwrócenia się trendu spadkowego euro w stosunku do złotego na rynku walutowym oznajmił pozwanemu, że nie Transakcje opcji wykraczaja poza handel zamykać transakcji i że będzie obserwował kurs euro dowodzi tego, że powód znał mechanizm zawierania opcji.

W ocenie Sądu Okręgowego do transakcji spornej opcji miała zastosowanie łącząca strony umowa ramowa z 6 czerwca roku stosownie do §2 ust. Sformułowanie to pozwoliło stronom pozostawić otwartym katalog opcji, które mogły być zawierane w ramach umowy ramowej. Sąd Okręgowy wskazał, że strony podczas rozmów telefonicznych dnia 5 sierpnia roku ustaliły wszystkie istotne warunki transakcji. Słuchając rozmów stron Sąd nie odniósł wrażenia, że powód jest zaskoczony, że nie zna przedmiotu umowy, gdyż praktycznie nie domagał się żadnych wyjaśnień.

Toteż uznał, że doszło do zawarcia transakcji opcji. Odnośnie roli potwierdzenia, to z umowy ramowej wynika, że transakcja była ważnie zawarta niezależnie od tego, czy sporządzone zostało jej potwierdzenie. Niezależnie od tego, z dowodu w postaci e-maila wynika, że w dniu 8 sierpnia roku potwierdzenie zostało wysłane powodowi na adres e-mail wskazany w umowie ramowej. Sąd Okręgowy wskazał, że oddaleniu podlegało także roszczenie o ustalenie, że nastąpiło wygaśnięcie spornej opcji z dnia 5 sierpnia roku, gdyż Transakcje opcji wykraczaja poza handel okresie obserwacji bariery, tj.

Jak wynika z opinii biegłego, po zawarciu transakcji ww. W dalszych rozważaniach Sąd Okręgowy wskazał, że obowiązki informacyjne banku oferującego opcje walutowe wynikają ogólnie ze standardu, jaki instytucje finansowe są obowiązane stosować w zakresie terminowych operacji finansowych art.

Prawo bankowejedn. Nr 72, poz. Przestrzeganie tych obowiązków wchodzi w zakres obowiązków instytucji finansowej zawierającej umowę nienazwaną opcji walutowej, jako należących do natury prawnej takiej umowy. W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 stycznia r. Z charakteru banku, będącego instytucją zaufania publicznego art.

Powołane akty prawne Unii Europejskiej zostały wprawdzie uwzględnione w polskim porządku prawnym po wymaganym terminie, dopiero w wyniku nowelizacji ustawą z dnia 21 października r.

Nrpoz. Sąd Okręgowy wskazał, że dotyczy to w okolicznościach rozpoznawanej sprawy w szczególności wykładni art. Oprócz tak ogólnego sformułowania na instytucjach finansowych, w tym na bankach spoczywa, według powołanych aktów prawnych Unii Europejskiej szereg obowiązków szczegółowo w nich wskazanych, jak np. Sąd Okręgowy wskazał, że żądanie ustalenia nieważności spornej umowy ze względu na naruszenie zasad współżycia społecznego art.

Zdaniem powoda sposób działania banku pozostawał w rażącej sprzeczności z zasadami poszanowania zwyczajów uczciwego obrotu, sumienności i rzetelności w obrocie gospodarczym. Sąd Okręgowy nie zaakceptował takiego poglądu. Zarzut nieważności dotyczył rażącej nie ekwiwalentności świadczeń oraz braku informacji o ryzyku związanym z kontraktem i jego nierównomiernym rozkładzie.

Akcentowana przez powoda znacznie większa specjalistyczna wiedza i doświadczenie pozwanego banku na rynku transakcji walutowych nie oznacza, że powód, będąc profesjonalnym przedsiębiorcą, wymagał szczególnej ochrony w stosunkach z bankiem i nie wystarcza do przyjęcia, że doszło do rażącego naruszenia zasad słuszności kontraktowej.

Wprawdzie w spornej umowie opcji rozkład ryzyka nie był równomierny, bowiem obciążenie finansowe banku w razie niekorzystnego dla niego ukształtowania się kursu walutowego było mniejsze niż obciążenie finansowe powoda w razie niekorzystnego dla niego ukształtowania się kursu walutowego, przy tym samym jego odchyleniu, jednakże uzasadniony był innymi warunkami transakcji.

Zróżnicowanie poziomu ryzyka stron wynikało z zawarcia przez powoda umowy, za którą powód nie musiał płacić, a bank był zobowiązany do zapłaty powodowi premii pieniężnej, nawet w przypadku wygaśnięcia na skutek dotknięcia bariery zobowiązania powoda do sprzedaży bankowi opcji.

  1. VI ACa /16 - Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
  2. 12 września - wyrok SA w Warszawie, I ACa /12 | Komarnicka Korpalski Kancelaria Prawna
  3. Opcje handlowe Trening online
  4. 10 galonow opcji magazynowania zbiornika
  5. Rozwiązano: problem z zakupem opcji na wig20 - Społeczność ING -

W ocenie Sądu Okręgowego brak było podstaw do twierdzenia, że przy zawieraniu ww. Sąd Okręgowy wskazał, że jeżeli chodzi o zarzucaną nie ekwiwalentność świadczeń, to sama dysproporcja świadczeń, nie może być uznana za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego. Wniosek o takiej sprzeczności może być bowiem uzasadniony wyłącznie w przypadkach jaskrawego, rzucającego się w oczy pokrzywdzenia jednej ze stron.

W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się przy tym, iż pogląd przeciwny prowadziłby do sytuacji, w których dla podmiotów gospodarczych atrakcyjne byłoby eliminowanie ryzyka prowadzonej działalności, poprzez następcze badanie trafności podjętych zobowiązań i przyjmowanie nieważności umów, w oparciu o zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego w odniesieniu do tych z Transakcje opcji wykraczaja poza handel, które przynoszą straty.

Przyjęcie zwiększonego ryzyka prawnego nie stanowi dostatecznej przesłanki uznania za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego umowy zawartej na podstawie przesłanek w tym spodziewanych korzyści kalkulowanych swobodnie przez obie strony. Sąd Okręgowy wskazał, że za niezasadne uznać należało twierdzenia powoda o rażącej nie ekwiwalentności świadczeń obu stron w ramach zawartej umowy, nie ustalono także by umowa ta już w chwili jej zawarcia generowała dla powoda stratę.

Brak też podstaw do uwzględnienia żądania powoda w oparciu o rzekome naruszenie przez bank zwyczajów uczciwego obrotu, sumienności i rzetelności w obrocie gospodarczym w kontekście Zasad Dobrej Praktyki Bankowej, jak również w oparciu o powoływane niedochowanie względem niego standardów informacyjnych.

Sąd Okręgowy wskazał, że stosownie do art. Błędem co do treści czynności prawnej jest mylne wyobrażenie o którymkolwiek składniku treści konkretnej czynności prawnej, niezależnie od tego, czy element ten został wyrażony bezpośrednio w oświadczeniu woli podmiotu składającego to oświadczenie, czy też chodzi o składnik uzupełniający treść czynności prawnej na podstawie art. Nie stanowi błędu, co do treści czynności prawnej mylna ocena zarówno aktualnych, jak i przyszłych okoliczności, nieobjętych treścią dokonanej czynności.

Ocena taka dotyka już sfery motywacyjnej, a w ramach obecnych rozwiązań normatywnych błąd w pobudce Strategia opcji dla zmiennosci niejawnej ma prawnej doniosłości. Nadto błąd musi być istotny w rozumieniu art. W §4 ust l i umowy zawarte było jednoznaczne oświadczenie stron, iż zawierając każdą transakcję strona będzie opierać się wyłącznie na własnej analizie Transakcje opcji wykraczaja poza handel związanego z transakcją i nie będzie polegała w tym względzie na jakichkolwiek informacjach ani przewidywaniach pochodzących od drugiej strony.

Przez zawarcie każdej transakcji strona potwierdzała, że dokonała własnej analizy ryzyka związanego z tą transakcją, rozumie to ryzyko i akceptuje je oraz, że druga strona nie działała w związku z taką transakcją jako jej doradca. Oświadczenie powyższe wyłącza zatem powoływanie się na błąd po stronie powoda będący konsekwencją uzyskania od pozwanego nieprawdziwych informacji lub w ogóle braku jakichkolwiek informacji co do ryzyka transakcji, które to ryzyko powód winien był ocenić sam.

W ocenie Sądu Okręgowego granice ryzyka związane z transakcją opcji należy postrzegać jako ekonomiczne konsekwencje konkretnych rozliczeń dokonanych po wykonaniu uprawnień z niej wynikających. Błąd, co do granic tego ryzyka jako należący do sfery motywacyjnej nie jest błędem co treści czynności prawnej. Sąd Okręgowy wskazał, że jeżeli nawet by przyjąć, że powód zawarł opcję z dnia 5 sierpnia roku w celu ograniczenia ryzyka inwestycyjnego, to i tak nie mógł skutecznie uchylić się od skutków prawnych tej transakcji z uwagi na pozostawanie w błędzie co do granic ryzyka związanego z nią.

Zawarcie transakcji opcyjnych w celu ograniczenia ryzyka kursowego uzyskującego przychody w euro zakłada w uproszczeniu, że podmiot gospodarczy ocenia, że w danej perspektywie czasowej będzie uzyskiwać zapłatę w walucie obcej w określonej wysokości np.

Zawiera zatem z bankiem transakcję opcyjną gwarantującą mu uzyskanie takiego kursu poprzez rzeczywistą sprzedaż waluty bankowi lub rozliczenie i jej sprzedaż na rynku.

W efekcie gwałtowny wzrost kursu waluty nie pogarszał zakładanej opłacalności jego kontraktu, lecz powodował utratę zysków wynikających ze wzrostu kursu ponad zakładany poziom, natomiast spadek kursu powodował brak straty z tym związanej i również uzyskanie założonej opłacalności. Jeżeli zatem powód zawarł sporną opcję w celu ograniczenia ryzyka kursowego, to gwałtowny wzrost kursu euro mógł go jedynie pozbawić dodatkowych zysków ponad zakładany poziom opłacalności, nie spowodował natomiast rzeczywistej straty.

Treść orzeczenia XVI GC /16 - Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie

Pozwany nie może ponosić odpowiedzialności za nie zawarcie kontraktu, na który powoływał się powód zawierając kwestionowaną transakcję i przewidując przychód o wartości 1 euro. Opcja binarna Francja. Okręgowy uznał za nie uzasadniony zarzut powoda, iż podstępnie został przez pozwanego wprowadzony w błąd. Podstęp osoby trzeciej jest jednoznaczny z podstępem strony, jeżeli ta o podstępie wiedziała i nie zawiadomiła o nim drugiej strony albo jeżeli czynność prawna była nieodpłatna art.

Podstęp charakteryzuje się zawsze określonym intencjonalnym nastawieniem osoby do niego się uciekającej. Autor podstępu musi działać celowo. Chodzi o rozmyślność ukierunkowaną na wywołanie takiego niezgodnego z prawdą obrazu rzeczywistości u innej osoby kontrahentaktóry byłby zdolny skłonić ją do dokonania określonej czynności prawnej. W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie wskazane wyżej okoliczności nie zaistniały w przedmiotowej sprawie.

Zwłaszcza, że nie można podzielić argumentacji powoda, iż pozwany działał w charakterze doradcy powoda przy zawieraniu transakcji opcji. Bank nie jest instytucją doradczą w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi i nie może świadczyć na rzecz swoich klientów usług doradczych.

Transakcje opcji wykraczaja poza handel Okręgowy odnosząc się do roszczenia unieważnienia transakcji spornej opcji walutowej opartego na art. Subiektywną przesłanką zastosowania przepisu art. Należy bowiem mieć na względzie, iż powód jest przedsiębiorcą, który w sposób profesjonalny uczestniczy w obrocie gospodarczym od roku, uzyskując część przychodów w innych walutach niż PLN, w tym od roku w euro.

Od podmiotu, który aktywnie uczestniczy w obrocie gospodarczym należy oczekiwać większej staranności w prowadzeniu swoich spraw zwłaszcza, iż niewątpliwie ma on wynikającą z doświadczenia wiedzę o zmianach kursów walut i powinien rozważnie zarządzać ryzykiem walutowym.

Z wymienionych rozmów wynika, że rozumiał charakterystyczne dla zawierania transakcji terminy, którymi posługiwał się przedstawiciel banku. Ponadto powód nie zadawał przedstawicielowi banku żadnych pytań, które wskazywałyby, iż w ogóle nie orientuje się w omawianym temacie i co za tym idzie zdawał się mieć wiedzę na temat istoty transakcji opcji walutowych.

Świadek J. Toteż zdaniem Sądu powód na tyle znał ryzyko związane ze sporną inwestycją, że mógł świadome podejmować decyzje. Jak wskazał SN przyjęcie wyzysku w rozumieniu art. Zdaniem Sądu Okręgowego nie zostało wykazane, że pozwany w momencie zawierania umów w sposób świadomy i celowy wykorzystał rzekome niedoświadczenie powoda.

I ACa /17 Szczegóły orzeczenia - System Analizy Orzeczeń Sądowych - SAOS

W konsekwencji roszczenie powoda oparte na przepisie art. Sąd Okręgowy wskazał, że kolejne z żądań powoda związane było z nieważnością umowy opcji z uwagi na fakt naruszenia przez pozwanego art.

Zdaniem Sądu powód przedstawił wybiórczo informacje, jakie pozwany zamieścił w reklamie znajdującej się na jego stronie internetowej, na co wskazuje to, iż na stronie zawierającej krótki opis opcji walutowej, w tym potencjalne korzyści związane z jej zawarciem, znajdowały się także linki do zakładek zawierających szczegółowy opis transakcji i ich przykłady, których powód już nie załączył.

Toteż powód nie zaoferował Sądowi wystarczających dowodów art. Ponadto powód nie wykazał, że zawierając umowę ramową i kolejne umowy z nią związane kierował się ww.

Warianty binarne najlepszych miejsc

Zważywszy na powyższe roszczenie dotyczące naruszenia przez pozwanego art. A więc z brzmienia Umowy Ramowej wynika, iż potwierdzenie transakcji sporządzane jest przez Bank dopiero wtedy, gdy wszystkie warunki transakcji również te nie stanowiące essentialia negotii zostały przez strony uzgodnione i dopiero wtedy przesyła potwierdzenie transakcji klientowi.

Zgodnie z § 13 ust. W przypadku zgłoszenia przez klienta zastrzeżeń co do treści potwierdzenia transakcji ustalenie Uzgodnionych Warunków Transakcji zostanie dokonane na podstawie nagrania rozmowy telefonicznej, w trakcie której została zawarta transakcja.

W świetle powyższych zapisów Umowy Ramowej, potwierdzenie transakcji nie stanowi odrębnego oświadczenia woli Transakcje opcji wykraczaja poza handel ze stron. Stanowi ono natomiast dowód zawarcia transakcji, a tym samym służy udokumentowaniu oświadczeń stron złożonych w trakcie rozmowy telefonicznej, podczas której zawarta została transakcja. O tym, że wyłącznik działał tylko w jedną stronę, zdaniem pozwanego, świadczą nie tylko argumenty natury ekonomicznej, lecz również to, że sporne struktury zawierane były na długie okresy, a zatem zawieranie struktur opcyjnych z kursem wykonania odległym o kilkanaście groszy od kursu rynkowego na długi okres i z limitem zysku dla obu stron na poziomie np.

W takiej sytuacji, mając na uwadze nominał waluty podlegającej comiesięcznemu rozliczeniu, w sposób oczywisty każda z grup transakcji opcji walutowych musiałaby się bowiem wyłączyć najdalej po miesiącach. A zatem klienci zawierali struktury opcyjnie z wyłącznikiem, licząc na to, iż nawet jeśli kurs waluty zmieni się za kilka miesięcy na ich niekorzyść, do tego czasu zdążą zrealizować maksymalny zysk, po którym struktura wygaśnie.

Klient uzyskiwał wówczas możliwość ograniczonego kwotowo, ale bardzo prawdopodobnego zysku, zaś Bank uzyskiwał możliwość osiągnięcia zysku kwotowo nieograniczonego, ale bardzo mało prawdopodobnego i odległego czasowo. Skoro więc zysk Banku był bardzo mało prawdopodobny, to w zamian za nikłą szansę osiągnięcia zysku jego wysokość musiała być odpowiednio wysoka, aby nadać sens ekonomiczny zawartym transakcjom.

Wyrokiem z dnia l2 czerwca r. Sąd Okręgowy w Warszawie: I. Swe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł na następujących ustaleniach faktycznych i następujących ocenach prawnych: … K. Umowę Ramową, której przedmiotem było uregulowanie zasad zawierania i rozliczania transakcji walutowych. B arengi Umowy Zabezpieczającej. Wcześniej, bo w dniu 1 kwietnia r. Dodatkowo, na podstawie umowy z Powołując się na postanowienia Umowy Ramowej, pozwany Bank, począwszy od lutego r.

Bank był pośrednikiem w sprzedawaniu tych struktur. Transakcja wygasła przy drugiej obserwacji.

problem z zakupem opcji na wig20

W Potwierdzeniu Transakcji zawarte były warunki dodatkowe dotyczące części A i B, a mianowicie stwierdzenie, że struktura jest ograniczona — potencjalna maksymalna wypłata to Jeżeli skumulowana wypłata w trakcie życia struktury osiągnie maksymalny poziom, to cała struktura automatycznie wyłączy się.

Sąd Okręgowy wskazał, że spór pomiędzy stronami dotyczy tego, czy ograniczenie całej struktury odnosiło się do obu stron kontraktu czy też tylko pozwanego banku. Aneks w § 4 zawierał zapis, iż z dniem wejścia w życie aneksu do transakcji zawartych pomiędzy stronami przed tym dniem stosuje się postanowienia umowy ramowej oraz umowy zabezpieczającej w brzmieniu nadanym aneksem. Wszystkie transakcje były rozliczane przez podstawienie waluty. Bank realizował opcje call, gdyż kurs realizacji opcji określony w potwierdzeniu zawarcia umowy lub potwierdzeniu transakcji był niższy od kursu referencyjnego w dacie realizacji opcji.

Bank we wskazanych w Potwierdzeniach datach realizacji opcji pobierał z rachunku bankowego powoda walutę, tj. Tym samym Bank uzyskiwał każdorazowo korzyść w stosunku do tego, gdyby rozliczenie transakcji było realizowane na warunkach kursu NBP obowiązującego w dniu rozliczenia, więc z pominięciem transakcji opcyjnych — w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy wartością w PLN kwoty Bank wzbogacił się kosztem …zyskując na różnicach pomiędzy kursem realizacji opcji, a średnim kursem NBP Transakcje opcji wykraczaja poza handel w dniu rozliczenia.

Łączna wartość uzyskanego przez pozwanego kosztem powoda bezpodstawnego wzbogacenia stanowi kwotę 8. Samo matematyczne wyliczenie tej kwoty, przedstawione przez …nie było kwestionowane przez Bank. Swoje stanowisko dotyczące nieprawidłowości rozliczeń wymiany waluty … przedstawił w piśmie z dnia 27 lutego  r. W dniu 27 lutego r. Następnie, w dniu 22 maja r. W dniu 8 lipca r. W dniu 25 września r. Bank oświadczył …iż rozwiązuje Umowę Ramową.

Sąd Okręgowy uznał, iż nie ma wystarczających dowodów, by przyjąć, iż … doręczono regulamin dotyczący zawierania opcji walutowych. Świadek K. W jego przeświadczeniu ten regulamin został wysłany klientowi z potwierdzeniem transakcji. Z kolei świadek I. Do potwierdzenia transakcji był dołączany regulamin zawierania opcji.

Świadek E. Podpisywanie umowy ramowej, a opisy transakcji to są dwie inne czynności. Opisy transakcji wysyłane są przez Departament Skarbu i przez osoby, które zawierają umowy bezpośrednio z klientem.

Zarzadzanie ryzykiem strategii handlowej

Jeśli umowa ramowa była podpisana, to klient mógł zawierać transakcje z Departamentem Skarbu bądź z dealerem. Tak więc zeznania świadków wskazują raczej na procedurę, a nie na fakt rzeczywistego doręczenia owego regulaminu. Za tym, że ten regulamin nie został doręczony powodowi przed podpisaniem aneksu z 26 września świadczy też to, iż pozwany nie przedłożył treści regulaminu, który miałby obowiązywać do spornych transakcji.

Sąd Okręgowy uznał powództwo w znacznej części za uzasadnione. Na podstawie Umowy Ramowej strony mogły zawierać między sobą transakcje określone w opisach transakcji, które miały stanowić integralną część umowy §11 ust 1 Umowy Ramowej.

Opcje binarne System handlowy Atakujacy9

Pozwany nie przedłożył powodowi do podpisu tego dokumentu — więc nie może być częścią umowy. Pozwany także później nie dostarczył tego dokumentu powodowi — do dat zawarcia transakcji — spornych opcji walutowych. Opisy transakcji, które miały być doręczone powodowi uznać należy za rodzaj regulaminu, o którym jest mowa w art. Wprawdzie pozwany powołuje się na przepis art.

Opcje udostepniania sa uwazane za uzyskane dochody

Jednak pozwany obu tych przesłanek nie wykazał. W pierwszym przypadku jest rzeczą powszechnie znaną, że banki posługują się regulaminami przypadku transakcji przeznaczonych do masowego klienta, powszechnych, standardowych. Jeśli chodzi o transakcje walutowe to nie można uznać, że spełniają one wspominane wymagania. Pozwany zaś nie wykazał, iż posługiwanie się wzorcem jest w stosunkach danego rodzaju zwyczajowo przyjęte. Pozwany nie wykazał też tego by powód mógł z łatwością dowiedzieć o jego treści.

Tego pozwany nie wykazał. W zaistniałej sytuacji warunkami przedmiotowo istotnymi umowy opcji walutowej są: określenie stron transakcji, przedmiotu, waluty pary walut , nominału opcji, ceny wykonania, czyli ceny, po jakiej następuje realizacja umowy kurs realizacji opcji premii opcyjnej, terminu wygaśnięcia, terminu wykonania realizacji opcji.

Skoro pozwany twierdzi, że w niniejszej sprawie powinien mieć zastosowanie opis transakcji, a tam są te same elementy, a nawet w przypadku premii idzie dalej, wskazując, iż powinien być dzień płatności premii, to oznacza, że pozwany te właśnie elementy także uważa Opcja binarna. istotne.

Strony postanowiły, że uzgodnienie warunków transakcji następuje telefonicznie §12 ust 1 Umowy Ramowej. Tak więc, mając na uwadze, iż w żadnej z rozmów nie zawarto postanowienia dotyczącego chociażby wynagrodzenia dla wystawcy opcji, tj. W § 13 ust. Klient podpisuje otrzymane Potwierdzenie Transakcji i niezwłocznie przesyła je do Banku.

Dalej w § 13 ust. W przypadku zastrzeżeń do Treści Potwierdzenia Transakcji strony miały uzgodnić rzeczywiste warunki transakcji, a następnie sporządzić nowe Potwierdzenie Transakcji uwzględniające Uzgodnione Warunki Transakcji. Z kolei § 3 ust. Transakcje opcji wykraczaja poza handel, dwa pierwsze dokumenty regulują tryb dojścia do uzgodnień w zakresie transakcji; nie regulują więc samej czynności mającej na celu zawarcie transakcji czynności konwencjonalneja jedynie sposób dojścia do skutku tej transakcji i ewentualnie dalsze konsekwencje już zawartej transakcji.

Jedynym dokumentem odnoszącym się do samej czynności zawarcia transakcji jest Potwierdzenie Transakcji. Z powyższych ustaleń umownych wynika, że jest to jedyny dokument opisujący treść zawartej Transakcji. Mając jednak na uwadze to, że czas rzeczywistej transakcji to jest rozmowa telefoniczna, a ta nie zawierała wszystkich elementów przedmiotowo istotnych transakcji tj. Z dniem 26 września r.

Nie ma to znaczenia dla sprawy, a w szczególności dla warunków dodatkowych tzw. Tym niemniej Sąd Okręgowy uznał, że w zakresie objętym sporem do końca rozliczeń spornych transakcji zastosowanie mają warunki ustalone w Potwierdzeniach Transakcji.

W takiej sytuacji cztery sporne transakcje opcyjnie wyłączyły się w okolicznościach ustalonych powyższej, a kwoty zatrzymane przez Bank, a wynikające z różnicy pomiędzy wymianą USD na PLN według kursu realizacji opcji a średnim kursem NBP — uznać należy za zatrzymane bezpodstawnie.

Nadto Sąd Okręgowy wskazał, że gdyby przyjąć, iż sporne transakcje zostały zawarte w kształcie takim, jaki wynika z rozmów telefonicznych pomiędzy stronami czyli Warianty binarne wiadomosci pominięciem tzw.

Nie można uznać, iż prowizja wynagrodzenie w wysokości 0 zł czyni z tego uzgodnienia czynność odpłatną, a nie ulega wątpliwości, iż opcje z natury rzeczy są transakcjami odpłatnymi. Tego faktu nie kwestionuje sam pozwany.

Powszechnie przyjmuje się, że kształtującym transakcję opcji przedmiotowo istotnym warunkiem jest wynagrodzenie dla wystawcy prowizja. Prowizja na poziomie 0 zł oznacza, że jej nie ma. Tak więc, jeśli przyjąć, iż strony zawarły transakcję złożoną z dwu opcji — ta taka umowa nie została zawarta, bo Transakcje opcji wykraczaja poza handel nie uzgodniły jednego z podstawowych warunków transakcji, tj.

Pozwany wprawdzie na początku swego wywodu twierdził, iż czynnikiem kształtującym transakcje była prowizja, jako czynnik kształtujący pojedynczą opcję.

Opcje put i call są tak dobierane, aby koszt netto takiej strategii był równy zero suma premii zapłaconych za nabycie opcji i otrzymanych za sprzedaż opcji ma wynosić zero. Dzięki temu zabiegowi transakcja staje się zerokosztowa w tym sensie, że w chwili zawarcia umowy opcji nie powstaje obowiązek zapłaty premii. Konkludując: jest to instrument inwestycyjny, gdzie nie ma wynagrodzenia za wystawienie opcji, za to obie strony są nastawione na ryzyko.